عضویت در سایت ورود
ورود به سایت


» » » تاريخچه مختصری از فعاليت‌های «ضد دوپينگ»

تاريخچه مختصری از فعاليت‌های «ضد دوپينگ»

در تاریخ : 27.02.96
توسط : ChampexNews
نظرات : 0
بازدیدها : 338
تاريخچه مختصری از فعاليت‌های «ضد دوپينگ»


خبرگزاری چمپکس نیوز:با وجود اين كه دوپينگ پديده مدرنی است، اما ريشه آن به سال‌های قبل باز می گردد و تاريخی به قدمت خود ورزش دارد.
از اوايل قرن بيستم تلاش‌هايی برای مبارزه با دوپينگ آغاز شد و در طول سال‌های اخير با پيشرفت فن‌آوری و پيدايش روش‌های جديدتر دوپينگ، روش‌های كشف و مبارزه با دوپينگ نيز تغيير كرده و پيشرفته‌تر از قبل شده است. تاسيس آژانس جهانی ضد دوپينگ (وادا) در آخرين سال قرن بيستم نقطه عطفی در تاريخ مبارزه با پديده «دوپينگ» محسوب مي‌شود.
در ادامه گزارش تاريخچه مختصری از فعاليت‌های «ضد دوپينگ» رامطالعه می فرمایید:
ريشه واژه «دوپينگ» احتمالا به واژه هلندی «دوپ» باز می گردد كه نام نوعی «نوشيدنی الكلی» بود كه از پوست انگور تهيه می شد و جنگجويان زولو آن را برای افزايش توان و قدرت‌شان در جنگ‌ها استفاده مي‌كردند. اين واژه اولين بار در اوايل قرن بيستم برای اشاره به مصرف غيرقانونی داروهای نيروزا توسط ورزشكاران استفاده شد. با اين حال، افزايش توان بدني از طريق مصرف مواد دارويی، تاريخی به درازای خود ورزش دارد.

سال‌های اوليه دوپينگ
ورزشكاران يونان باستان از رژيم‌های غذايی خاص و داروهای محرك برای تقويت قوای بدنی خود استفاده میكردند.در قرن نوزدهم، دوچرخه‌سواران و ساير ورزشكاران ورزش‌های استقامتی از موادی همچون «استركنين»، «كافئين» ، «كوكائين» و «الكل» استفاده می كردند.
«توماس هيكس» كه در دوی ماراتون المپيك 1904 سنت لوئيس به عنوان قهرمانی دست يافته بود، در طول مسابقه تخم‌مرغ خام ميخورد و به خود «استركنين» تزريق ميكرد.در دهه 1920 بود كه لزوم ايجاد محدوديت در استفاده از داروهای نيروزا در رقابت‌های ورزشی احساس شد.

تلاش‌های اوليه
در سال 1928 فدراسيون جهانی دووميدانی نخستين فدراسيون جهانی بود كه استفاده از داروهای محرك و نيروزا را ممنوع اعلام كرد.
پس از آن بسياری از فدراسيون‌های ديگر نيز ممنوعيت‌های مشابه‌ای وضع كردند، ولی از آنجايی كه هيچ آزمايشی از ورزشكاران گرفته نمی شد، اين ممنوعيت‌ها تنها جنبه نمايشی پيدا كرد. با پيدايش هورمون‌های مصنوعی در دهه 1930 و استفاده از آن‌ها برای دوپينگ در دهه 1950، وضعيت بدتر از قبل شد.
«ناد انمارك ينسن» دوچرخه‌سوار دانماركی، در جريان بازيهای المپيك 1960 رم در حين مسابقه‌ درگذشت. نتيجه‌ كالبد شكافی نشان دهنده وجود «آمفی تامين» در بدن او بود و همين مساله موجب افزايش فشار روی مقامات ورزشی برای گرفتن آزمايش دوپينگ از ورزشكاران شد.
در سال 1966 فدراسيون‌های جهانی دوچرخه‌سواری و فوتبال نخستين فدراسيون‌هايی بودند كه در رقابت‌های جهانی خود از ورزشكاران آزمايش دوپينگ می گرفتند.
كميته‌ بين‌المللی المپيك يك سال بعد كميسيون پزشكی خود را تاسيس كرد و نخستين فهرست داروهای ممنوعه را منتشر كرد.
آزمايش دوپينگ در بازيهای المپيك اولين بار در المپيك زمستانی «گرونوبل» و المپيك تابستانی «مكزيك» در سال 1968 به عمل آمد.
اين در حالي بود كه يك سال قبل از آن، مرگ «تام سيميسون» يك دوچرخه‌سوار ديگر در رقابت‌های تور دو فرانس باعث افزايش نگرانيهای افكار عمومی شده بود و ضرورت فعاليت‌های ضد دوپينگ را افزايش داده بود.

آغاز آزمايش‌گيری
تا دهه 1970 بيشتر فدراسيون‌های بين‌المللی شروع به آزمايش گيری از ورزشكاران كردند، اما از آنجايی كه راهی برای تشخيص استروئيدهای آنابوليك وجود نداشت، از اين مواد به طور گسترده مخصوصا در ورزش‌های قدرتی استفاده مي‌شد، سرانجام در سال 1974 يك آزمايش دوپينگ قابل اطمينان معرفي شد و كميته‌ بين‌المللی المپيك در سال 1976 استروئيدهای آنابوليك را به فهرست داروهای ممنوعه اضافه كرد.
اين موضوع باعث شد كه در اواخر دهه 1970 تعداد موارد دوپينگی كشف شده مخصوصا در ورزش‌های قدرتی نظير پرتاب‌ها و وزنه‌برداری به طور قابل توجهی افزايش يابد.
در دهه‌های 1970 و 1980 انتشار گزارش‌هايی درباره حمايت برخی دولت‌ها از دوپينگ ورزشكاران‌شان مخصوصا گزارش‌هايی درباره وضعيت جمهوری دموكراتيك آلمان سابق (آلمان شرقی) موجب پيچيده‌تر شدن فعاليت‌های ضد دوپينگ شد.
معروف‌ترين پرونده دوپينگ دهه 1980 مربوط به «بن جانسون» قهرمان دوی 100 متر كانادا مي‌شود كه نتيجه‌ آزمايش او در المپيك 1988 سئول مثبت اعلام شد و معلوم شد كه او از ماده نيروزای ممنوعه «استانوزول» (نوعي استروئيد آنابوليك) استفاده كرده است.
پرونده جانسون توجه جهانی را به سوی اين موضوع جلب كردكه دوپينگ به مرحله بی سابقه‌ای رسيد.
در دهه 1990 شواهدی وجود داشت كه نشان می داد افزايش سخت‌گيری و وجود آزمايش‌های دقيق‌تر ضد دوپينگ باعث كاهش سطح ركوردها و نتايج ورزشی شده است.
چالش های جدید
اگر چه مبارزه با داروهای محرك و استروئيدها در حال نتيجه‌ دادن بود، ولي جبهه اصلی جنگ با دوپينگ به جای ديگر منتقل شد، يعني به دوپينگ خون.
«تقويت خون» عبارت است از خارج كردن خون ورزشكار و تزريق مجدد آن به بدن كه باعث افزايش سطح هموگلوبين‌های حامل اكسيژن می شود.
اين نوع از دوپينگ از دهه 1970 شروع شده بود و كميته‌ بين‌المللی المپيك در سال 1986 آن را ممنوع اعلام كرد.
با اين حال، راه‌های ديگری برای افزايش سطح هموگلوبين مورد استفاده قرار گرفت.
يكي از راه‌ها استفاده از «اريتروپويتين» (اپو) است.
اپو در سال 1990 در فهرست داروهای ممنوعه كميته بين‌المللی المپيك قرار گرفت، اما عدم وجود يك آزمايش قابل اطمينان كه بتواند مصرف اپو را مشخص كند،‌ باعث ناتوان ماندن مبارزه با اين نوع دوپينگ شده بود.
نخستين بار در المپيك 2000 سيدنی بود كه روش قابل اطمينانی برای تشخيص استفاه از «اپو» به كار رفت و مورد تاييد آژانس جهانی ضد دوپينگ (وادا) قرار گرفت.

تلاش‌هاي يكپارچه
در سال 1998 نيروی پليس فرانسه در رقابت‌های دوچرخه‌سواری تور دو فرانس در بررسی های خود مقادير زيادی داروهای نيروزای ممنوعه كشف كرد. اين رسوايی باعث شد كه توجه بيشتری به اهميت نقش مقامات دولتی در تلاش‌های ضد دوپينگ معطوف شود
فرانسه اولين كشوری بود كه در سال 1963 قانون مبارزه با دوپينگ را به تصويب رساند. پس از آن ، ساير كشورها نيز از فرانسه دنباله روی كردند، ولی همكاری های بين‌المللی برای مبارزه با دوپينگ به شورای اروپا محدود می شد.
در دهه 1980 همكاری های بيشتری بين مقامات بين‌المللی ورزشی و نهادهای مختلف دولتی به وقوع پيوست.
تا پيش از سال 1998 موضوع مبارزه با دوپينگ توسط سازمان‌های مختلف (كميته‌ بين‌المللی المپيك، فدراسيون‌های ورزشی، دولت‌ها و ... ) به صورت مجزا پيگيری مي شد، كه اين مساله منجر به پديد آمدن سياست‌ها ، قوانين و مجازات‌های مختلف برای اين پديده شده بود.
يكي از نتايج اين وضعيت اين بود كه محروميت ورزشكاران دوپينگی اغلب باعث پديد آمدن مشاجره و اختلاف نظر می شد و در مواردی نيز دادگاه‌های غير ورزشی اين محروميت‌ها را لغو ميكردند.رسوايی تور دو فرانس باعث شد كه نياز به وجود يك نهاد بين‌المللی مستقل احساس شود كه بتواند استانداردهای واحدی برای فعاليت‌های ضد دوپينگ وضع كند و تلاش‌های سازمان‌های ورزش و مقامات دولتی را هماهنگ سازد.كميته‌ بين‌المللی المپيك گام‌های اوليه را برداشت و در فوريه 1999 نخستين همايش جهانی دوپينگ ورزشی را در شهر لوزان برگزار كرد. در 10 نوامبر 1999 نيز آژانس جهانی ضد دوپينگ (وادا) بر اساس پيشنهادی كه در اين همايش مطرح شده بود تاسيس شد و كار خود را آغاز كرد.
  • Like
  • 0
بازدید کننده گرامی ، بنظر می رسد شما عضو سایت نیستید
پیشنهاد می کنیم در سایت ثبت نام کنید و یا وارد سایت شوید .
 نظر دهید :
نام شما : *
ایمیل شما : *
نظر شما :
پررنگ کج خط دار خط دار در وسط | سمت چپ وسط سمت راست | قرار دادن شکلک قراردادن لینکقرار دادن لینک حفاظت شده انتخاب رنگ | پنهان کردن متن قراردادن نقل قول تبدیل نوشته ها به زبان روسی قراردادن Spoiler
کد امنیتی :*
عکس خوانده نمی شود
  • چمپکس
  • چمپکس
  • چمپکس
  • چمپکس
  • چمپکس
  • چمپکس
  • چمپکس
  • چمپکس